شاید این جمله را بارها از والدین زیادی شنیده باشید: " بچه های که بزرگ تر می شوند مشکلاتشان نیز با خودشان بزرگتر خواهد شد "

دقیقا همین طور است.لکن چنانچه بتوان فرزندان را به ویژه در سنین نوجوانی بسیار تحت حمایت و مراقبت و کنترل منطقی والدین نگه داشت اکنون یک جوان پاک سالم،معصوم و ایده آل پیش روی شما خواهد بود.البته چنین جوانی که از ابتدا تحت مراقبت و پشتیبانی خانواده قرار گرفته کمتر دچار لغزش و بزهکاری می شود.وتقریبا زمینه ی کارهای ناپسند و خلاف در او وجود ندارد ولی با توجه به وجود سوداگران مرگ که به خاطر پول بیشتر از هر کار خلافی دریغ نمی کنند ( در صفحات حوادث روزنامه ها بسیار مشاهده می شود. مثلا فلان شخص را با چندین هزار قرص روان گردان و مواد توهم زا و غیره و یا با چه مقدار مواد مخدر در فلان جا دستگیر کرده اند.یا شخصی مثل خفاش شب در فلان منطقه دستگیر و تحویل قانون شد و یا مردی منحرف در فلان شهر چندین دختر یا زن را پس از آزار و اذیت به قتل رساند.) پس هنوز خطر در کمین است.البته نیروهای مخلص انتظامی در این خصوص تلاش خود را می کنند و هرجا اینگونه اشهاص را ببینند،دستگیر کرده و مقامات قضایی محترم هم آنان را به سزای اعمالشان می رسانند.( زحماتشان جای تقدیر و تشکر دارد.)

کما اینکه شرح آن رفت خطر همیشه وجود دارد.لدا جوانان اگرچه بزرگ و فهمیده هستند ولی تا زمانی که دارای استقلال فکری،شخصیتی و مالی نشده اند و ازدواج نکرده اند وظیفه ی پدر و مادر و همچنین دولت است که از آنان حمایت کنند.اما راهی که این حقیر پیشنهاد می کنم این است که والدین با بالا بردن آگاهی آنان از طریق گفتگو و تشویق به کتاب خواندن و با توجه به امکاناتشان حداقل تفریحات سالم را برای آنان فراهم کنند.بهترین پیشگیری از هر گونه انحراف آگاهی و ورزش است.شما می بینید که در بین ورزش کاران به ندرت افراد منحرف پیدا می شود.زیرا ورزش کاری که روزانه یا یک روز در میان حد اقل یک ساعت و نیم تمرینات بند سازی می کند در اوقات فراغت حتی یک نخ سیگار هم نمی تواند بکشد یعنی بدنش پذیرش آن را ندارد چه برسد به فکر مواد مخدر بیفتد.

همچنین این کار مفید انرژی نهفته او را سوخت می کند و او از مسائل و کمبودهای جنسی خود کمتر رنج می برد.لذا در اینجا  یک بار دیگر به مسئولین ذی ربط اشاره می شود برای آنکه نوجوان و جوانان سالم تری بتوانیم برای آینده ی مملکت تربیت کنیم هرچقدر که می توانید در محله ها ورزش گاه و باشگاه های مردمی ساخته تا جوانان اوقات فراغت خود را در آنجا سپری کنند.البته منظورم از ورزشگاه که در هر محله یک استادیوم حرفه ای احداث کنند.بلکه به جای اینکه در هر محله بذر آپارتمان بکارند محلی هم برای ساختن کتاب  خانه ، ورزشگاه ، فرهنگ سرا و مراکز هنری در نظر بگیرند.انشاءالله.

سن بلوغ دردختران ۹ سالگی و برای پسران حدود پانزده سالگی آغاز می شود. علائم آن در دختران بزرگ شدن لگن،روییدن موهای شرمگاهی و بزرگ شدن سینه ها و در پسران تغییر صدا، بزرگ و سفت شدن سینه ها و روییدن موهای زائد و همچنین محاسن.(به منظور خلاصه نویسی از درج مطالب علمی و فیزیولوژیکی بیشتر صرف نظر شد)در این سن دختران و پسران نسبت به تغییرات حاصله در بدن خود کنجکاو شده و به خودد توجه بیشتری می نمایند و به واسطه ترشح هورمونها و سایر مسائل فیزیولوژیکی نوجوانان را حساس ، زود رنج و تا حدودی پرخاشگر می کند.نوجوانان در این سن مرحله ی جدیدی را آغاز کرده و به علت تغییرات یاد شده خود را بزرگ حس کرده و فگر می کنند که دیگر نیازی به راهنمایی های والدین خود ندارند.و خود مسائل خود را ( که بیشتر اخساسی است) به تنهایی می توانند مرتفع سازند البته این طرز فکر خیلی درست و منطقی به نظر نمی رسد و برعکس در آن سن است که پدران و مادران جوان می بایست با توجه با توجه به این که خود این دوره را طی کرده اند فرزندان خود را کاملا مورد حمایت قرار دهند و در این خصوص پیشنهاد می کنم علاوه بر یک خطا ، یک تجربه که خود به دست آورده اند و همچنین از روی کتب علمی و مفیدی که در این زمینه که در کتاب فروشی ها موجود است مطالعه نمی ده و فرزندان خود را راهنمایی کنند.در این سن گرایش به جنس مخالف بیشتر شده و کاملا طبیعی است.سنی است بسیار بحرانی که قسمتی اعظم از شخصیت آینده نوجوان در آن مرجله شکل می گیرد.بدین لحاظ حمایت والدین به منظور راهنمایی و پیشگیری از انحرافات موجود موئثر و مهم خواهد بود.

در کشور های غربی دو جنس مخالف حل شده است و در این خصوص مشکل چندانی ندارند.اما در کشورهایی که ( مذهب و معنویت ) بسیار حائز اهمیت است می بایست متخصصان  و مسئولان ذی ربط به فکر چاره ای مناسب و معقول باشند.مثلا در این زمینه آموزش و پرورش می تواند نقش بسزائی داشته باشد و مسائل و مشکلات نوجوانان و جوانان را همچون کتاب های شیمی و فیزیک و . . . به صورت کاملا علمی ولی ساده تدریس کنند.در آن صورت است که دیگر نوجوانان مسائل و مشکلات خود را به جای مطرح کردن با دوستان بزرگتر از خود ( که معمولا جواب های اشتباه و انحرافی می گیرند) با معلمین کار آزموده ی خود مطرح می کنند و جواب صحیح دریافت می کنند.لکن تا انجام پیشنهاد فوق توسط مسئولین این وظیفه ای خطیر به عهده ی والدین است و خوشبختانه اکنون اغلب پدر و مادر های جوان باسواد و دانشگاه دیده هستند و به خوبی می توانند جوانان سالمی تحویل اجتماع دهند.در این سن معمولا گرایش پسرها به پدر و دخترها به ماد بیشتر می شود.در پست قبل اشاره شد که چگونه با فرزندان خود دسوت شوید.اگر این دوستی حاصل شده باشد در اینجا بسیار حائز اهمیت خواهد بود ، به طوری که نوجوانان بدون شرم حضور و خجالت می توانند مسائل خود را به والدین منتقل کنند و بهترین روش آن است که والدین با توجه به یک خطا و یک تجربه و مطالعاتی که داشته اند با یکدیگر مشورت کرده و مشکلات نوجوان خود را به طریق صحیحی مرتفع نمایند. انشاءالله.

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388ساعت 0:12 قبل از ظهر توسط ندا| |